ΙΣΤΟΡΙΚΑ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ

Από το 1965 η Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Μαΐου, μεπρωτοβουλία του Διεθνούς Συμβουλίου Αδελφών Νοσοκόμων. Καθιερώθηκε για να τιμήσει τη γέννηση της Φλόρενς Ναιτινγκέιλ το 1820, της αγγλοϊταλίδας φιλάνθρωπου που θεωρείται ιδρύτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής. Η θέσπιση της Παγκόσμιας Ημέρας σηματοδοτεί μια ελάχιστη πράξη ηθικής ανταμοιβής των νοσηλευτών και αναγνώρισης του δύσκολου έργου που επιτελούν.

Όμως για τους Έλληνες Νοσηλευτές η 12η του Μάη δεν είναι γιορτή και δεν θα γίνει ποτέ γιορτή. Ήταν, είναι και θα είναι μέρα τιμής και αγώνων.
• Γιατί οι νοσηλευτές, παρόλο που αποτελούν την καρδιά του συστήματος υγείας της χώρας μας, βρίσκονται θεσμικά, νομοθετικά και εκπαιδευτικά παραγκωνισμένοι και απαξιωμένοι από την εκάστοτε πολιτεία διαχρονικά.
• Γιατί οι νοσηλευτές εργάζονται σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, σε ένα σύστημα υγείας με σοβαρά προβλήματα στελέχωσης (35% κενές οργανικές θέσεις στα δημόσια νοσοκομεία) δυνητικά επικίνδυνο τόσο για τους ασθενείς, όσο και για τους νοσηλευτές.
• Γιατί οι έλληνες νοσηλευτές κατέχουν την τελευταία θέση στους δείκτες στελέχωσης τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ με μόλις 3,6 νοσηλευτές ανά 1000 κατοίκους, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερος.
• Γιατί σήμερα  περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο εκσυγχρονισμός του συστήματος υγείας της χώρας, με έμφαση στην ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και στην ενίσχυση του ρόλου και των αρμοδιοτήτων των νοσηλευτών, είναι αναγκαίος και επιτακτικός για την βιωσιμότητα ,την αποτελεσματικότητα, την ισότιμη πρόσβαση των πολιτών, την ποιότητα και την ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών.
• Γιατί πρέπει επιτέλους  ο νοσηλευτής να αποκτήσει  ξεκάθαρο και διακριτό επαγγελματικό και επιστημονικό  ρόλο , στο χώρο της Υγείας. Ισότιμος συνεργάτης στη χάραξη στρατηγικών και πολιτικών Υγείας.

Η 12η του Μάη δεν γιορτάζεται με λόγια και ευχολόγια, τιμάται με έργα, με δράση, με επαγρύπνηση και αγώνες.

Τα στοιχεία που, κατά την ΠΑΣΥΝΟ ΕΣΥ, συνηγορούν σε αυτό είναι δυστυχώς πολλά: Στη χώρα μας, για κάθε 1.000 κατοίκους αντιστοιχούν 3 νοσηλευτές και σε κάθε γιατρό αντιστοιχεί μισός νοσηλευτής. Ο προϋπολογισμός για την υγεία είναι σε επίπεδα τριτοκοσμικά και το ΕΣΥ βρίσκεται υπό κατάρρευση. Η ποιότητα των υπηρεσιών υγείας έχει περιοριστεί στην «κόκκινη γραμμή» της επικινδυνότητας και της επισφάλειας και η «φροντίδα» των ασθενών έχει δώσει τη θέση της στην απλή «διεκπεραίωση». Η ιδιαιτερότητα του κλάδου για τις κυβερνήσεις τοποθετείται στο ναδίρ του πολιτικού ενδιαφέροντος και η ανθρωποφαγία των καθαιρέσεων και των αναθέσεων μαίνεται στα νοσοκομεία.

 

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top